42 yaşında hayalindeki işe kavuşmak geç mi?

Emma Grede’e göre değil.

Doğu Londra’da bekar bir anne tarafından büyütüldü. Disleksisi vardı. Okulda “başarısız” kategorisine kondu. Üniversiteyi ilk yılında bıraktı; öğrenim ücretini karşılayamıyordu.

• Bugün milyar dolarlık markaların kurucu ortağı.
• Ama mesele para değil. Mesele şu: Bazı insanlar koşulları kader gibi kabul eder. Bazıları ise kimliğini yeniden yazar.
• Mel Robbins ile yaptığı söyleşide söylediği bir cümle beni durdurdu:
• “Ne yapacağını bilmiyorsan, kendini keşfetmeyi hedef yap.”
• Çoğumuz tutkuyu arıyoruz. Oysa mesele tutkuyu bulmak değil. Mesele kapasiteyi inşa etmek.

Geç kaldım” düşüncesi çoğu zaman zamansal değil, kimliksel bir inançtır. Çocukken aldığın bir mesaj, öğretmenin bir yorumu, bir sınav sonucu… Zihin bir yerde karar verir: “Ben bu değilim.

Sonra yıllarca o kararı kanıtlamaya çalışırız.

Emma’nın hikâyesinden benim çıkardığım 5 zihinsel dönüşüm:

• Kusursuzluk beklemek yerine kapasite geliştirmek. Mükemmel koşullar gelmez. Ama beceri inşa edilebilir.
• Yetenek yerine sürdürülebilir çaba. Azim romantik değildir. Tekrardır. Sıkıcıdır. Ama dönüştürücüdür.
• Kontrol alanını büyütmek. Seçenek varsa yön değiştir. Yoksa bulunduğun yerde ustalaş. Bugünkü disiplin, yarının özgürlüğüdür.
• Eşitlik bilinci. Kimse senden üstün değil. Ama kimse senden aşağı da değil. Bu inanç hem cesaret hem tevazu üretir.
• Zaman algısını yeniden yazmak. Hayat uzun. Ve çoğu insan en güçlü kararlarını 40’tan sonra verir. Çünkü artık başkalarını etkilemek için değil, kendine sadık kalmak için hareket eder.

Şimdi dürüstçe sor:

“Yapamam” dediğim şey gerçekten fiziksel bir sınır mı? Yoksa geçmişte verilmiş bir kimlik kararı mı?

Zihin değiştiğinde hikâye değişir. Ama daha önemlisi: Kimlik değiştiğinde, zaman anlamını kaybeder.

Sevgiyle, Yasemin