Henüz’ün Gücü: Kendi Gelişim Yolculuğuma Dair Bir Hikâye

Koçluk yolculuğuma başladığımda geriye dönüp baktığımda, en çok hatırladığım şey şu: Kendime güvenmiyordum. Ses tonumda bile bir tereddüt vardı. Danışanlarım bana baktığında eminim o tedirginliği hissediyordu. İçimde sürekli tekrar eden bir cümle vardı:

Galiba iyi bir koç olamayacağım.

Ama bugün, 3 yıl sonra, kendime başka bir yerden bakıyorum. Pandemi sürecinde gelişim zihniyetiyle tanıştım. Önce teoride, sonra uygulamada. Okudum, araştırdım, sorguladım. Her başarısızlık denemesinde kendime şunu söylemeyi öğrendim:

“Henüz değil.”

Henüz o seviyede değilim. Henüz tüm sorulara hâkim değilim. Henüz istediğim etkiyi yaratamıyorum. Ama öğreniyorum. Ve bu bile bir gelişme.

Gelișim zihniyetinin beni en çok etkileyen kısmı şuydu: Bir şeyi yapamamak, onu asla yapamayacağın anlamına gelmez.

Geçen gün, sınıf şarkıları yazan iki kardeşin hikâyesini okudum. Gelișim Zihniyeti üzerine bir şarkı albümü yapmaya karar vermişler ve sürecin kendisi onları dönüştürmüş. Şu cümle īçimde hayat buldu.

“Yaptığımız müzik çocuklara ilham versin istiyorduk ama süreç bize ilham verdi.”

Benim yolculuğum da tam böyle oldu.

Başta bu işi sadece “kazanç elde etmek” için yapıyordum. Ve ben gelișim zihniyetinde derinleştirdikçe, kendimi de dönüştürmeye başladım. Artık öğrenirken, uygularken, soru sorarken kendimle bütünleșiyorum, içimdeki canlılığı takip ediyorum ve artık şunu biliyorum:

Her adım, benim bir önceki halimi dönüştürüyor.

Şu an hâlâ öğreniyorum. Hâlâ merak ediyorum. Ve yepyeni bir eşikteyim.

Bu ay, üniversitede bir araştırma grubuyla görüşmeye davet edildim. Yıllardır hayalini kurduğum şey bu: Mindset üzerine akademik çalışma yapmak. Öğrenciler, liderler, kurumlar, genç profesyoneller… fark etmiyor. Bu kavram insanların hayatını değiştiriyor. Ben de bunu hem anlatmak hem araştırmak istiyorum.

Kabul edilir miyim bilmiyorum. Orada beni neyin beklediğini bilmiyorum. Ama içimde başka bir ses var artık. Henüz bilmiyorum.

Ve bu cümle, eskiden beni korkutan belirsizliğin yerini şu duyguyla dolduruyor. Gelişmeye devam edeceğim. Reddedilsem bile. Öğreneceğim. Tekrar deneyeceğim.

Başarılı olmak, hep haklı çıkmak ya da hiç düşmemek değil. Başarılı olmak: Her denemeyi bir veri olarak görmek, başarısızlıktan öğrenmek, kendine sabır göstermeyi seçmek ve en önemlisi vazgeçmemek. Devam etmek.

İyi bir koç muyum? Henüz çok iyi değilim. Ama öğreniyorum, gelişiyorum ve büyüyorum. Belki bu hikâye senin yolculuğunda da bir yankı bulur. Çünkü gelișim zihniyetinin en güzel yanı şu: Hiçbirimiz için geç değil. Ve hiçbirimiz henüz “orada” değiliz.