Yeni Yılın İlk Günü: Kendime Verdiğim Sözü Hatırlıyorum.

Yeni yılın ilk günü genellikle devasa hedeflerin, sonu gelmeyen listelerin ve iddialı cümlelerin gölgesinde başlar. Herkes "yeni bir ben" inşa etme telaşındayken, ben bugün durup kendime şu sade soruyu soruyorum:

“Kendime verdiğim sözü gerçekten tutuyor muyum?”

Geriye dönüp baktığımda, pek çok şeyi sadece "ara sıra denediğimi" fark ettim.

• Bir kitabı hevesle alıp yarısında bırakmak.
• Bir fikri çok sevip, onu hayatımın rutinine dahil edememek.
• Bir niyet taşımak ama o niyete gerçek bir zaman dilimi ayırmamak.

Oysa gerçek şu: Gelişim hevesle başlar, tekrarla kök salar.

Bugünlerde çokça duyduğumuz o "Gelişim Zihniyeti" (Mindset) kavramı; aslında bir eğitim başlığı ya da duvara asılacak şık bir poster değil. Zihniyet; her gün, her sabah tekrar tekrar seçtiğimiz o küçük ama belirleyici davranışlar bütünüdür.

• Zorlandığımda vazgeçmek mi, yoksa “burada neyi merak edebilirim?” demek mi?
• Hata yaptığımda kendimi yargılamak mı, yoksa “bu hata bana ne öğretti?” diye bakmak mı?
• “Yapamıyorum” deyip kestirip atmak mı, yoksa o sihirli “henüz” kelimesini hatırlamak mı?

Gerçek dönüşüm, hayatımızda günde sadece 10–15 dakikalık bilinçli alanlar açtığımızda başlıyor. İddialı değil ama gerçek; büyük değil ama düzenli.

Bu yıl şunu çok net anladım: İnsanlar —ister çocuk ister yetişkin olsunlar— anlatılanı değil, bizzat yaşatılanı ve yaşanılanı öğreniyor. Bu zihniyet sınıfta başlıyor olabilir ama asıl sınavını evde veriyor. Toplantı odalarında konuşuluyor ama akşam mutfak masasında, en yorgun olduğumuz anda sınanıyor. Ebeveynliğimizde, liderliğimizde ve en çok da kendimizle olan ilişkimizde kendini ele veriyor.

Yeni yıl bana şunu hatırlatıyor: Mükemmel bir sistem kurmak zorunda değiliz ama tutarlı olmak zorundayız.

Peki, ben bu yıl kendime verdiğim sözü tuttum mu? Evet. Ama eksiklerle, bazen nefes nefese kalarak, bazen de yorularak...

Belki de en sağlıklısı buydu. Çünkü gelişim zihniyeti bize "kusursuzsun" demez. Şunu fısıldar: “Fark ettin. Öğrendin. Şimdi bir adım daha atıyorsun.”

Yeni yılın bu ilk gününde, hem kendime hem de sana tek bir soru bırakıyorum:

Bu yıl hangi alanda artık “ara sıra denemek” yerine, oraya gerçekten ait bir alan açacaksın?