Bir Görev Zor Olduğunda Çabalarınızı Olumsuz Olarak Görmek

Sabit zihniyette olan kişiler çabayı olumsuz olarak değerlendirirler. Başka bir deyişle, ne kadar çok denerseniz, o kadar az yeteneklisiniz demektir. Sabit zihniyet size iyi şeylerin kolay gelmesi gerektiğini söyler. 

Çaba hakkında kendi kendine ne söylüyorsun. Aşağıdaki düşünceler bu düşünme biçiminin göstergesidir. Bir görevle uğraşırken sahip olabileceğiniz düşünceleri kontrol edin. Çaba konusundaki görüşünüzü yansıtan diğerlerini ekleyin. 

• Bu çok zor/çok zor.
• Bu kolay olmalı.
• Bunun üstesinden gelmeliyim.
• Bu böyle bir mücadele olmamalı.

• Terlediğimi görmesinler. 

Gelişim Zihniyeti Panzehiri: Bir Görev Zor Olduğunda Çabalarınıza Olumlu Bakmak

Gelişim zihniyeti çabaya değer verir ve bekler. Sabit zihniyet, daha fazla çabanın daha az yetenek anlamına geldiğini düşünürken, gelişim zihniyeti, ne kadar çok çabalarsanız, gelişme şansınızın o kadar yüksek olduğunu bilir. İlerlemek için biraz çaba göstermelisiniz ve düşünceleriniz bu beklenti etrafında toplanır. Çaba tahmin edilir ve değersizleştirilmez. 

Sabit zihniyete sahip kişiler kendi kendilerine: Önemli bir müşteri için yakın tarihli bir projede sayısız saat harcayan bir mimar, meslektaşlarından bazı olumlu geri bildirimler alıyor ve kendi kendine, “çok kolaydı” diyor. 

Gelişim zihniyetine sahip kişiler kendi kendilerine: Önemli bir müşteri için yakın zamanda bir proje üzerinde sayısız saat harcayan bir mimar, meslektaşlarından bazı olumlu geri bildirimler alıyor ve kendi kendine, “Bu proje için çok saatler harcadım ve sonuçların bu çabayı yansıttığına inanıyorum” diyor. Kolay olmadı ama bu süreçte çok şey öğrendim ve tasarım becerilerimi geliştirdim. 

Sabit zihniyete sahip mimarın çabalarını küçümsediğine dikkat edin, çünkü bu zihniyette daha fazla çaba daha az yetenek demektir. Gelişim zihniyetindeki mimar, sürecin kolay olmadığını kabul eder ve harcanan enerjinin değerini görür. 

Sabit zihniyetli kişi kendi kendine: On dört yaşındaki çocuğuyla daha yakın bir ilişki geliştirmek isteyen bir baba, okuldan eve giderken onunla sohbet etmeye çalışır. Ancak oğlu, "Günün nasıl geçti?" diye sorduğunda başını iPhone'undan kaldırmıyor bile. Baba, “Unut gitsin” diye düşünür. Neden denemekle uğraşıyorsun? 

Gelişim zihniyetine sahip kişi kendi kendine  : On dört yaşındaki çocuğuyla daha yakın bir ilişki geliştirmek isteyen bir baba, okuldan eve giderken onunla sohbet etmeye çalışır. Ancak oğlu, "Günün nasıl geçti?" diye sorduğunda başını iPhone'undan kaldırmıyor bile. Baba, “Bu kolay olmayabilir” diye düşünür.

Arabadayken arkadaşlarına mesaj atma alışkanlığı var ve benim de haber istasyonunu dinleme ve konuşmama alışkanlığım var. Onunla bağlantı kurmaya çalışmaya devam edeceğim. Belki ona günün en iyi ya da en kötü kısmı neydi gibi daha spesifik bir soru sorabilirim. Onunla bağlantı kurmak için daha çok çaba sarf etmeye değer.

Siz böyle bir durumda hangisisiniz?