Hatalar Öğrenmenin Kapısıdır.

Geçenlerde okuduğum bir hikaye beni düşündürdü. Bir sınıfta ilk gün, öğretmen müfredata başlamadan önce öğrencilere basit bir soru sormuş:

"Hata yapmak size ne hissettiriyor?"

Cevaplar şaşırtıcı değildi: “Utanç,” “Aptallık,” “Sinir bozucu,” “Kötü.”

Bu kadar olumsuz bir duygusal yük varken, o çocukların sınıfta risk almasını bekleyebilir miyiz? Elbette zor. Bu durum, iş hayatına o kadar benziyor ki.

Biz yetişkinler, hata yaptığımızda o çocuklardan farksız hissetmiyoruz. Sadece post-it’lere yazmıyoruz. Bizim post-it’lerimizde şunlar yazıyor olabilir:

• "Bütçeyi aştım."
• "Proje başarısız oldu."
• "Hesap veremeyeceğim."
• "Kariyerimde leke oluşacak."

Bu "profesyonel utanç" kültürü, büyük, yenilikçi adımlar atmamızın önündeki en büyük engel. Herkes güvenli alanda kalmayı tercih ediyor.

Sonra öğretmen öğrencilere kişisel zarflar dağıtmış.

İçinden küçük ama anlamı büyük şeyler çıktı:

1. Bir silgi: Hataların geri alınabilir, düzeltilebilir olduğunu sembolize ediyordu.
2. "Think Different" yazan bir kalem: Fikirlerinizi denemekten çekinmeyin ve farklı düşünün, anlamına geliyordu.
3. Onları karşılayan bir mektup: Bu mektup, kuralları yeniden yazıyordu. Özünde şöyle diyordu: “Burada hata yapmak serbesttir ve hatta beklenir. Çünkü denemek, öğrenmenin doğal bir parçasıdır.”

• Sınıfta sessizlik, yerini kalkmış kaşlara, küçük gülümsemelere ve gevşeyen omuzlara bıraktı. Duygusal yük kalkmıştı.
• Mektubu okuduktan sonra, aynı soru tekrar soruldu: "Hata yapmak sana ne hissettiriyor?"
• Cevaplar değişmişti: "Öğreniyorum," "Deniyorum," "Daha iyi olabilirim."
• Bu, duygusal yükü kaldıran, zihniyetle açılan bir kapıydı.

Elbette biz profesyonellere zarf dağıtmıyoruz. Ama bu hikaye bana şunu hatırlattı: Bizim de iş dünyasında bu sembolik silgilere ihtiyacımız var.

Bu silgi, bir pilot proje başarısız olduğunda yöneticinin "Ne öğrendik? Hadi tekrar deneyelim," demesidir. Bu, bir ekip üyesinin kötü bir karar almasına rağmen, o kararın neden alındığını anlamaya çalışmak ve onu cezalandırmak yerine, bir sonraki adıma yatırım yapmaktır.

Bu tavır, başarısızlığın değil, öğrenilmiş dersin ödüllendirildiği mesajıdır.

Bu çocukların hikayesi, öğrenmenin sadece sonuca odaklanmakla gelmediğini gösteriyor. Öğrenme ve ilerleme, süreci ciddiye aldığımızda derinleşir.

Risk almaya alışmak zaman ister. Ama o günkü değişen yüzler şunu gösteriyor: İnsanlar, hataların büyümenin doğal bir parçası olduğunu fark ettiklerinde, yaratıcılık kapısı açılıyor.

• O zaman soru şu: Biz yetişkinler, hatalara çocuklardan daha mı nazik bakıyoruz?
• Belki de bu bakış açısını değiştirecek ilk adımı, o silgiyi kendi ekibimize/hayatımıza dahil ederek atabiliriz.
• #MindsetHerSeydir #HataÖğrenmedir #İnovasyon #GelişimZihniyeti #KültürDönüşümü